Köyün üstüne çöken sis sadece yolları değil, insanın zihnini de örtüyordu. O gece anladım ki karanlık, yalnızca ışığın yokluğu değilmiş.

Bazı sesler dışarıdan gelmez.Kapıyı çalmaz… İçeri sızar. O gece duyduğum şey, birinin çoktan içeride olduğunu fısıldıyordu.

Bazı geceler geçmez.Sadece uzar… derinleşir… ve insanın içine sızar. Bu köyde gece, karanlıkla, bilinmeyenle ve çoğu zaman bir şüpheyle başlar.Ve

Gecenin en karanlık saatinde, kapım çalındı.Ama o saatte, o köyde kimse kimsenin kapısını çalmazdı. Çünkü burada geceleri gelen şeyler insan